پیشینه و اهداف: خلافیت در ریاضی، باید یکی از مؤلفه های اصلی آموزش ریاضی در نظر گرفته شود. یکی از عوامل موثر در خلاقیت ایجاد انگیزه در درس ریاضی برای دانش آموزان است. لذا هدف پژوهش حاضر بررسی نقش تعدیل گری انگیزش در رابطه بین تفکر خلاق دانش آموزان و پیشرفت ریاضی آنان در پایه هشتم مقطع متوسطه اول در سال تحصیلی 99-1398 است. روش ها: پژوهش حاضر ازنوع کمی است. جامعه پژوهش کلیه دانش آموزان پسر پایه هشتم مقطع متوسطه اول شهرستان ملارد می باشند. نمونه پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شد. ابزار گردآوری پژوهش برای دو متغیر انگیزش و تفکر خلاق پرسشنامه استاندارد بوده است. آمار توصیفی این پژوهش توسط نرم افزار SPSS24 تحلیل گردیده و در آمار استنباطی برای سنجش نقش تعدیل گر انگیزش از نرم افزار PLS و روش مدل سازی معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی استفاده شده است. یافته ها: نتایج تحقیق نشان می دهد انگیزش نقش تعدیل گر مثبت را در رابطه تفکر خلاق و پیشرفت ریاضی ایفا می نماید به بیانی دیگر انگیزش می تواند باعث شود که تفکر خلاق دانش آموزان در ریاضی بهبود یافته و در نتیجه تاثیر مناسبی در پیشرفت ریاضی دانش آموزان داشته باشد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج این پژوهش بهتر است هدایت ها و روش های اتخاذ شده در «محیط یادگیری» به محیط خانواده نیز انتقال یابد و در آنجا هم مورد تمرین و تقویت قرار گیرد؛ این انتقال می تواند زمینه های تثبیت و تحکیم انگیزش خلاقه را بیش از پیش فراهم آورد.

زمینه و هدف انسان ها با قدرت اندیشه انتقادی به دنیا نمی آیند و این قابلیت را به طور طبیعی بیش از اندازه ای که برای زنده ماندن نیاز دارند، کسب نمی کنند. بسیاری از انسان ها هیچ گاه آن را یاد نمی گیرند. در حالی که این روش به سادگی با استفاده از مربیان خبره آموزش داده می شود. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر آموزش فرایند پرستاری بر کیفیت مراقبت پرستاری و تفکر انتقادی دانشجویان انجام شد. روش بررسی این مطالعه به صورت تجربی روی 40 نفر از دانشجویان ترم سه پرستاری دانشگاه علوم پزشکی جیرفت انجام شد که به طور تصادفی به دو گروه 20 نفری مداخله و کنترل تقسیم شدند. ابزار پژوهش، پرسش نامه مربوط به اطلاعات جمعیت شناختی، کیفیت مراقبت پرستاری و تفکر انتقادی بود. کارگاه آموزشی فرایند پرستاری مبتنی بر تفکر انتقادی در سه روز در گروه آزمون اجرا شد. نمره تفکر انتقادی دانشجویان و کیفیت مراقبت از دید بیماران قبل و بعد از مداخله در دو گروه اندازه گیری شد. یافته ها بین نمره تفکر انتقادی و کیفیت مراقبت پرستاری در گروه مداخله و کنترل، قبل از مداخله اختلاف آماری معنی داری وجود نداشت. نتایج بیانگر اختلاف معنی دار آماری در میزان نمره تفکر انتقادی بین گروه مداخله (3/35± 39/99) و کنترل(2/3± 24/19) و نمره کیفیت مراقبت در گروه مداخله (3/4± 37/56) و کنترل (2/2± 83/25) بعد از اجرای مداخله بود. میانگین نمره تفکر انتقادی و کیفیت مراقبت پرستاری در گروه مداخله بعد از اجرای کارگاه آموزشی افزایش چشمگیری پیدا کرد. نتیجه گیری از آنجا که اجرای کارگاه آموزشی توانسته است تفکر انتقادی و کیفیت مراقبت پرستاری را افزایش دهد؛ بنابراین، می توان گفت، تغییر در فرایند آموزش و به کار گیری تفکر انتقادی در محوری ترین کار پرستار، یعنی فرایند پرستاری، دانشجویان و پرستاران را قادر می کند تا مراقبت پرستاری را با کیفیت بهتری انجام دهند.

تصاویری که در نقاشی و تصویرسازی کودکان خلق می شوند در بیشتر موارد برخاسته از تفکری خلاق و دارای موضوعاتی خاص است. شناخت دقیق مضامین و ویژگی های خلاقانه نقاشی کودکان و تحلیل و تفسیر درست آنها، ما را در شناخت نحوه تفکر آنها یاری می رساند. این مضامین از محیطی به محیط دیگر و یا در فرهنگ های مختلف، تفاوت هایی را نشان می دهد. این پژوهش به منظور شناخت دقیق تر مضامین نقاشی و ویژگی های فکری و خلاقانه نقاشی کودکان گروه سنی الف از طبقه متوسط شهر تهران در فاصله سالهای 96 تا 97 انجام شده است. پژوهش حاضر از جمله پژوهش های کیفی است که به روش تحلیل مضمون انجام شده و جامعه آماری پژوهش، مهدکودک های شهر تهران و حجم نمونه شامل 100 کودک از ده مهدکودک در مناطق یک، دو، هفت، دوازده و چهارده تهران (در سال تحصیلی 96-95) است. نمونه گیری به صورت تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انجام شده و نهایتا مضامین آثار خلق شده توسط این کودکان، پس از کد گذاری و طبقه بندی بر اساس شاخصه های خلاقیت مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفته است.

زمینه و هدف: یکی از مدل های پرورش حل مسأله خلاقانه، مدل تفکر طراحی است. هدف از مدل این است که دانشجویان برای مسائل دشوار راه حل مناسبی را طراحی کنند. در این مطالعه، مدل تفکر طراحی برای تدریس آنالیز اکوستیک گفتار در دانشجویان کارشناسی گفتاردرمانی به کار گرفته شد. روش بررسی: شیوه کنش پژوهی استفاده شد. شیوه تدریس براساس سه مرحله انگیزش، ایده پردازی و کارآزمایی از مدل تفکر طراحی انجام شد. در مرحله انگیزش، مدرس با استفاده از موضوعات روز سعی کرد انگیزه لازم برای یادگیری را در دانشجو ایجاد کند. در مرحله ایده پردازی، نگاه خلاقانه دانشجو به یک مسأله و طراحی راه حل های متناسب برای آن به صورت داوطلبانه گرفته شد. در مرحله کارآزمایی، بررسی کاربردی بودن ایده های دانشجویان در فضای بالینی بررسی شد. ارزشیابی عملکرد دانشجویان بر اساس سه سطح واکنش، یادگیری و رفتار از مدل کرک پاتریک بود. واکنش با نظرسنجی، یادگیری با مقایسه پیش آزمون - پس آزمون ( سوالات با سطوح مختلف دشواری و یک سوال خلاقیت) و رفتار براساس مشاهده و ثبت عملکرد دانشجویان انجام گرفت. یافته ها: در سطح واکنش، دانشجویان این مدل را باعث انگیزش خود در یادگیری می دانستند. در سطح یادگیری، رشد 42/71 درصدی در سوالات تاکسونومی سه و افزایش 85/42 درصدی در پاسخ صحیح و نوآورانه به سوال خلاقیت مشاهده شد. در سطح رفتار، دانشجویان کاربردهای بالینی را به خوبی به کار می گرفتند. نتیجه گیری: مدل تفکر طراحی می تواند در تدریس مبتنی بر حل مسأله خلاقانه موثر باشد اما امکان ناهماهنگی در بکارگیری مفاهیم پایه آموزشی نیز هست. بررسی کیفی نشان داد که دانشجویان پاسخ صحیح به سوالات ساده در پس آزمون را می دانستند اما گمان می کردند سوال خلاقانه است و گزینه نوآورانه تر را انتخاب کردند. بنابراین کاربرد مدل تفکر طراحی در آموزش همراه با با یک شیوه غیرخلاقانه برای مفاهیم پایه پیشنهاد می شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

عناصر متعددی در پرورش تفکر خلاقه کودک نقش دارند. رسانه های نوشتاری و تصویری بخشی از این فرایند هستند. در این میان نقش دو رسانه تصویرسازی و عکس به عنوان امر بصری، انکارنشدنی است. ازآنجاکه به گفته برخی از صاحب نظران، عکس شکل مدرن تصویرسازی ست،در این پژوهش به این سؤال که این دو رسانه که از آن ها به عنوان امر بصری یادشده، چه تشابه و تمایزی در پرورش تفکر خلاقانه کودکان دارند پاسخ داده می شود. این پژوهش که باهدف شناخت کارکرد رسانه های مؤثر در پرورش خلاقیت به نگارش درآمده به شیوه توصیفی و تحلیلی با استفاده از شواهد بصری و منابع کتابخانه ای به ارائه نتیجه می پردازد. باتوجه به نقش انکارناپذیر رسانه های بصری، بر اساس یافته های این مقاله، تصویر سازی با ترکیب مواد متنوع کاربردی آن، برساخته ای ایدئالیستی ساختار نیافته از واقعیت و ماحصل فکر و توانایی تصویرساز با تفکری عمدتاً آشنازداست که کنترل معنایی کمتر و برداشت ها و تحلیل های بیشتری از آن متصور است. در نتیجه به تفکرات و قضاوت های بیشتری منجر شده که در مسیر آموزش خلاقیت کودک کارآمدتر است. درحالی که کارکرد عکاسی در پرورش تفکر خلاقه کودک در راستای پدیده های آشنا یا تمثیلی از واقعیت و جزئیاتی دقیق و ناتورالیستی از تصاویر کمتر پرداخت شده با رمزگانی محدود قابل ارزیابی است. خروجی عکس، اغلب و عموماً، نتیجه عملکرد ابزار فناورانه و تفکر در لحظه عکاس، هنگام ثبت پدیده های واقعی پیرامونی است. با توجه به اینکه پدیده های واقعی، شناخته شده تر و مشخص ترند تنوع معنایی کمتری از آن ها متصور است، ازاین رو، عکس برای اموری که کنترل معنای بیشتری در آن منظور نظر است، مناسب تر است.